نقد فیلم مادر قلب اتمی سلام بر سوررئالیسم

مادر قلب اتمی فیلم عجیبی ست همانطور که اسم عجیب و غریبی دارد. فیلم با یک نریشن آغاز می شود نریشنی که با صدای گلزار روی تصویر ترانه علیدوستی نشسته است و می گوید این منم! من معلوم نیست کی هستم و تا آخر هم معلوم نمی شود.بازیگوشی های ترانه و پگاه با در آسانسور و شیر آب از همان ابتدا شاید این حس را القا می کند که با دو کاراکتر بازیگوش و ماجراجو طرف هستیم. در ادامه و با وارد شدن کامی به داستان فیلم سر پا می ایستد و به یک شخصیت با تیپ عجیب و غریبی می رسیم که در لحظاتی هم سرگرم کننده و کمیک می شود. که ق